Zrównoważona mobilność to idea wpisująca się w koncepcję zrównoważonego rozwoju, która ma na celu ograniczenie kosztów zewnętrznych generowanych przez system transportowy, w szczególności pod względem środowiskowym.
Głównym założeniem zrównoważonej mobilności jest dążenie do zmiany zachowań mieszkańców w zakresie podróży, polegającym na ograniczaniu wykorzystania transportu indywidualnego, takiego jak samochody, na rzecz zwiększenia udziału transportu publicznego, rowerów i pieszych.
Taka hierarchia wynika bezpośrednio ze zużycia energii – premiowane są te sposoby przemieszczania się, które nie wymagają zużycia dużej objętości zasobów w przeliczeniu na osobę i kilometr podróży.
Polityka zrównoważonej mobilności ma głównie dwa cele:
1. ograniczenie liczby niepotrzebnych podróży poprzez odpowiednie planowanie przestrzeni, aby zmniejszyć potrzebę przemieszczania się.
2. maksymalne zmniejszenie negatywnych skutków dla środowiska i społeczeństwa poprzez wykorzystanie efektywnych i ekologicznych metod transportu, dostosowanych do lokalnych uwarunkowań przestrzennych i środowiskowych.
Narzędziem do realizacji idei zrównoważonej mobilności jest PLAN ZRÓWNOWAŻONEJ MOBILNOŚCI MIEJSKIEJ.
